Założenia naukowe

Zaburzenie wyrzynania się kła w szczęce występuje u 1% do 3% osób, a taki ząb określa się mianem „zatrzymanego”. Sprowadzenie zatrzymanego kła do łuku zębowego może wiązać się z trudnościami związanymi z jego położeniem. Po pierwsze, położenie zatrzymanego zęba w stosunku do zębów sąsiednich (zwłaszcza gdy korzenie są „splecione”) może wymagać zastosowania skomplikowanego sposobu „ciągnięcia” w celu uniknięcia kolizji pomiędzy przemieszczanym kłem a jego sąsiadami. Po drugie, ryzyko resorpcji korzeni w zębach sąsiednich wzrasta, jeśli dojdzie do kontaktu (kolizji) pomiędzy koroną/korzeniem zatrzymanego kła a korzeniem zęba sąsiedniego. Unikanie takiego kontaktu jest pożądane, ale trudne do osiągnięcia, jeśli nie można kontrolować wizualnie przemieszczanego kła. Po trzecie, czas potrzebny do sprowadzenia zatrzymanego kła do łuku zębowego może ulec znacznemu wydłużeniu, jeśli jest on niekorzystnie ustawiony w stosunku do zębów sąsiednich.

Przed rozpoczęciem sprowadzania zatrzymanego kła ortodonta musi prawidłowo zaplanować sposób jego przesunięcia. Chodzi przede wszystkim o to, aby sprowadzić zatrzymany ząb najkrótszą drogą – to zapewnia, że czas leczenia będzie najkrótszy – oraz uniknąć kontaktu pomiędzy zatrzymanym zębem i jego sąsiadami. Innymi słowy, przesuwany ząb nie powinien „zderzyć się” z korzeniami sąsiednich zębów. Do zaplanowania sprowadzania zatrzymanego zęba używa się trójwymiarowego zdjęcia rentgenowskiego, tzw. tomografii stożkowej. Dzięki niemu można dokładnie określić w jaki sposób przesuwać zatrzymany kieł na swoje miejsce. Niedawno amerykańska firma Microsoft wyprodukowała gogle (okulary) HoloLens 2, które są połączeniem normalnych okularów i mikrokomputera. Wspomniane wcześniej trójwymiarowy rentgen jest przetworzony i przesłany do mikrokomputera gogli. Gdy lekarz zakłada takie gogle to widzi nie tylko normalny obraz widziany gołym okiem, ale też wewnętrzne struktury (np. korzenie zębów, zatokę szczękową, itp.) wytworzone przez mikrokomputer na podstawie trójwymiarowego rentgena.

Hipoteza badawcza

Zastosowania gogli HoloLens 2 może znacząco skrócić leczenie i/lub zredukować resorpcję korzenia zęba.

Cel badania

Celem pracy jest określenie czy zastosowanie gogli (okularów) HoloLens 2 wykorzystujących tzw. rzeczywistość mieszaną (mixed reality), do planowania wprowadzania zatrzymanego podniebiennie kła skraca czas leczenia oraz zmniejsza ryzyko powikłań w porównaniu do planowania sprowadzania zatrzymanego podniebiennie kła bez zastosowania gogli HoloLens.

Opis badania

Badanie polega na tym, że wylosujemy dla pacjenta jeden z 2 sposób planowania sprowadzenia zatrzymanego kła:

1. Planowanie oparte na analizie trójwymiarowego zdjęcia rentgenowskiego (tzw. tomografii stożkowej) LUB
2. Planowanie oparte na analizie trójwymiarowego zdjęcia rentgenowskiego (tzw. tomografii stożkowej) wzbogaconej o użycie gogli HoloLens 2.

Co to znaczy „wylosujemy”? Nikt z nas lekarzy-badaczy nie wie wcześniej jaki sposób planowania zostanie zastosowany. Jeśli zgodzisz się na udział w tym badaniu, to dopiero wtedy, po ‘losowaniu’, dowiemy się jak zaplanować sprowadzanie zatrzymanego kła. Stosowanie ‘losowania’ (zwanego też randomizacją) jest bardzo ważne, ponieważ pozwala nam najlepiej ocenić jak skuteczne jest nasza metoda.

Pacjent decydujący się na udział w badanie będzie musiał zgłaszać się na comiesięczne ortodontyczne wizyty kontrolne w czasie których sprawdzany będzie poziom siły ortodontycznej. Po 6 i po 12 miesiącach zostanie przeprowadzone kontrolne badanie CBCT.

Nasze publikacje związane z tematem badania

Rekrutacja